"Çocukken basittik. Dünya komik bir gerçeklik, hayaller oyunların bahanesiydi. Sokaklarda ağaçlar ve yollar, evlerde kahkahalar ve rüyalar yaşardı. Sonu olmayan masallar anlatırdık sıkılmadan. Zamanın nerede olduğunu bilmezdik. Herkes çok büyük, ölüm imkansızdı..
Sonra bir gün korkular doldu evimizin odalarına. Yalnızlık, çaresizlik, sessizlik getirdi yanna. Bombalar düşlerimizi yıktı, dinamitler tutkuları uçurdu. Mecburiyet oldu yaşama nedenimiz. Bazen de kahrolası inancımız.
Dünyaya hoşgeldin genç bayan. Yazları sıcak, kışları soğuktur. Yuvarlak, ıslak ve kalabalıktır. Ve taş çatlasa burada yüz yıl kadar bir zaman kaldı. Ve bildiğim tek bir kural var.."

Belki farketmemişsinizdir, seçilmemiş liderlerimiz milyonlarca insanı, sadece dinleri ve ırkları yüzünden insanlıktan çıkardılar. Onları istedikleri gibi yaraladılar, işkence ettiler ve hapse attılar. Belki farketmemişsizindir, aynı adamlar kendi askerlerini de insanlıktan çıkardılar, dinleri ve ırkları yüzünden değil de, daha aşağı bir sınıfa dahil oldukları için. Belki farketmemişsizindir ama dünya, buldukları bombalara kendi isimlerini veren aptallar ve bu bombaları geleceğe yatırım için kullanan aptallar tarafından yönetiliyor.
Belki farketmemişsinizdir ama artık herkes hayatıını günü gününe yaşıyor ve fazladan bir kaç gün yeterli oluyor nefes almak için. Belki farketmemişsinizdir ama hava ve su dahil bütün kaynaklarımızı tüketmiş olarak ölüyoruz. Belki farketmemişsizindir ama artık bir yarın olmayacak.
Belki farketmemişsinizdir ama tanrı bugün yaşıyor olsaydı, ateist olmak zorunda kalırdı..